JULIBØKER – DEL 2

Lese i juli – del 2; Den andre uka i juli las eg desse bøkene:

Sorgenfri (Harry Hole #4) – Jo Nesbø

Bok nr fire i serien om Harry Hole.

38747496_244646869706489_9193565496396480512_nEit bankran ender med drap og ein gjerningsmann som slepp unna. Dette er utgangspunktet og starten på ein omfattande kriminalsak, som viser seg å handle om langt meir enn ran og pengar. Harry vert sjølv involvert i saka, og frykter sjølv å bli ein mistenkt ettersom dama han vaknar hos i starten av boka kort tid etterpå blir funnen daud. Og så kjem ein rekke meldingar til Harry direkte. Nokon veit noko om han, at han var hos henne før ho blei drepen. Harry jaktar på drapsmannen slash ransmannen saman med sine kollegaer – og her får vi også bli kjent med ein karakter er likar særleg godt – Beate. Samstundes med etterforskinga forsøker han å redde sitt eige skinn ved ikkje å bli kopla til dauden/drapet på sin gamle flamme.

Som alltid er replikkane herlege, truverdige og krydra med humor og ironi. Spenninger bygger seg opp gjennom heile boka, dei mange lause trådstumpane utgjer til sist ein fin, samanhangande raud sløyfe. Og som alltid setter eg pris på Nesbø sine mange og artige ”funfacts” som på ein naturleg måte blir tilføyd her og der gjennom heile boka. Likar også elementene av miljøskildringar – både av Oslo som by, og særleg av stadene Harry besøker i Brasil i forbinding med etterforskinga.

Klarte ikkje bestemme meg heilt … og sidan terningar ikkje visar desimalar får denne boka to karakterar med eit gjennomsnitt på 4,8 … 😛

Etterpå, G.G Musso
Etter å ha lese og blitt høgst begeistra over Musso si bok ”Papirpiken” (OMTALE HER) bestemte eg meg kjapt for å lese meir av han, og nokre dagar seinare ramla denne boka her – ikkje heilt tilfeldig – ned i postkassa mi. Eg var såpass glad i Papirpiken at eg ikkje forventa at denne skulle toppe føre leseropplevelse. Og det gjorde ho heller ikkje… men ho kom fryketeleg nære! Eg kan vel eigentleg seie at ho tangerte! Og det seier ein del – for eg blei verkeleg heilt usannsynleg glad i Papirpiken.

Med same lette språk som i Papirpiken, formidlar Guillaume Musso ein stor fortelling som byr på eit spekter av litterære element – kjensler, romantikk, relasjonar, livet, dauden, ansvar, skuld … Her finst humor og alvor i herleg kombinasjon.

Screen Shot 2018-08-09 at 10.28.02.png

Boka handlar kort sagt om Nathan som opplever at hans suksessrike liv tek ei uventa endring i det han vert kontakta av ein ny potensiell kunde – som viser seg ikkje å vere ein kunde i det heile tatt, men ein lege som har oppsøkt Nathan for å formidle eit bodskap. Eit bodskap som er latterleg og vagt og som Nathan avfeiar. Og deretter ikkje heilt klarar å gje slepp på. Som resultat av kontakten med denne mannen må Nathan etter kvart la fokuset på jobben må vike til fordel for privatlivet – noko som etterkvart gjer at han i større og større grad ser verdien av livet utanfor arbeidet. Døden blir ein viktig og sentral faktor i livet. Det blir noko han må forhalde seg til og på sikt akseptere sjølv om han i grunn helst vil ignorere heile fenomenet ”døden”. Eg vil ikkje seie så mykje meir om handlinga – vil ikkje øydelegge eller røpe noko. Men synet på dauden, å akseptere den som ein del av livet … dette står sentralt, og det er med på å endre Nathan – han oppdagar og utviklar nye sider meg seg sjølv, oppdagar nye styrker og nokre svakheiter. Nokre svakheiter viser seg også å vere styrker, når han no endeleg våger å vise dei frem, våger å gjere seg meir open og sårbar. Alt dette knytes til ein spesifikk oppleving frå Nathans barndom – og det er nettopp denne episoden romanen opnar med.

Som i Papirpiken er handlinga noko ”spaca” – litt småabsurd, med preg av fantasy/overnaturlegheit. Handlinga foregår i denne verda, i her og no, og litt i fortida. Vi følger hovudsakeleg Nathan, men får også verdifulle innsikt i livet til eks.kona hans – Mallory – og i livet dei to ein gong hadde saman.

Her finst som sagt mykje alvor, men også humor. Bokas formidlar mykje på sine knappe tre hundre siar – her er det ikkje mykje overflødig viss-vass, og det likar eg! Trass i at boka er kortfatta og direkte manglar det ikkje på språkelge bilete. Eg sit faktisk ikkje igjen med noko spesifikt i minnet, men eg hugsar at eg opplevde boka som veldig visuell, at eg følte eg såg det heile føre meg utan at forfattaren tok i bruk lange skildringar. Så enten har han lukkast i å vekke fantasien min slik at eg som lesar sjølv danna meg bilete, eller så han han snikt inn ein del små-skildringar her og der. Poenget er uansett dette: boka er lettlest og utan flate og langdryge parti. Underhaldning med rom for fantasi og ettertanke – ein litt sjeldan kombinasjon.

Eg elska denne boka, óg! Og sidan Harry Hole fekk to terningar, så får denne også det! Dette er fordelen med å vere amatør-hobby-bokbloggar … ein kan gjere akkurat som ein vil! Berre vent til eg finner verdas beste bok og trillar ein åttar! 

Morgengry, Sarah Jio (LYDBOK)

I jakta på noko klissete, enkelt og feel-good havna eg på denne boka her. Har lese ei bok tidlegare av same forfattar – For evig (OMTALT HER), og ikte ho godt. Denne var heilt ok …

Det som hindrer meg i å vere genuint begeistra over boka er mellom anna at ho tidvis er i overkant langdryg og gjentakande, ting som kunne vore formidla på enkelt vis blir gjentatt og omformulert til det keisamlege. Eg følte eg blei tvangsfora med to te-skjeiar … og suppa var ikkje ein gong så veldig god – for blant dei gode ingrediensene (likandes karakterar, historiske element, flotte miljøskildringar) var det for mange dårlege (klisjéar i fleng, mykje kliss-klass, altfor mange adjektiv, forutsigbarheit…).

Alle desse mindre gode ingrdiensene var eg på sett og vis forberedt på – og eg kunne nok også tålt det om det ikkje var for denne eine tingen som irriterte meg gjennom heile boka – nemleg at dette blei ein ”oppskriftsbok”. Ei slik bok det finst mange av – ein slags fast oppbygjing basert på at:

1. Ein person i no-tida opplever noko kjipt/trist/traumatisk

  1. Ein person frå tidligare/gamledagar har ein sterk og meiningsfull historie å fortelle – men som aldri er blitt fortalt. **Noko hemmeleg og mystisk, og ofte svært dramatisk, gøymer seg som regel her**
    3. Person 1 kommer i kontakt med person 2 via ein hending, eit objekt eller liknande.
    4. Boka veksler mellom å fortelle om liva til person 1 og person 2
    5. På eit eller anna vis koples desse to livsfortellingane saman og person 1 vil som regel bli påverka av person 2 til å ta eit godt valg, til å tørre å gjere noko ansleis og nytt, til å bli eit betre menneske eller liknande.
  2. Som regel har endinga til person 2 ein trist slutt, mens person 1 lærer av person 2 og tek eit val som fører til ein god og sukkersøt slut i ei verden av regnbuar, sukkerspinn og einhjørningar … og all slags andre ting som er fine og glade og så vidare….

    Dette er ikkje ein unik oppskrift laga av Sarah Jio. Eg kan knyte ein rekke bøker opp til denne oppskrifta – og det er nettopp derfor eg blir irritert. Eg har liksom lese det før, berre med andre namn, andre stadar, andra datoer. I mangel på eit betre uttrykk – same, same, but different …

    Det enkle er ofte det beste – men innanfor litteratur er ein tydeleg oppskrift noko makkverk. Og – beklagar denne krasse tona … eg skjønner berre ikkje kvifor ”slike” bøker ”alltid” vert fronta som bestselgarar når det finst så utruleg mykje god litteratur der ute.

    (Eg skreiv at eg har lese ein rekkebøker frå same oppskriftsbok … frå ”the top of my head” kjem eg ikkje på så mange, men desse inngår iallfall:
    – Song of the Skylark, Erica James (LINK TIL OMTALE)
    – Summer at the Lake, Erica James
    – Ein rekke bøker av Lucinda Riley, mellom anna ”Jenta på klippen” og ”Lavendelhagen”
    – I Found You, Lisa Jewell)
    ** Tenker at eg skal utvide denne vidare – kanskje lage ei eiga lista for dette temaet…!)

Advertisements

Bøker lese i juli

Trass i finværet (eller kanskje nettopp på grunn av i overkant varm vær?) blei det også denne månaden lese ganske mange bøker! Har gått mykje tur og har også bada mykje. Men mellom utfartane har tida blitt brukt mykje på bøker … så … dette las eg i juli:

Mellom oss sagt, Marit Eikemo
Sorgenfri, Jo Nesbø
Etterpå, G. G. Musso
Her, nå, alltid, Catherine Isaac
Marekors, jo nesbø (Harry Hole #5)
Frelseren, jo nesbø (Harry Hole #6)
Bli hvis du kan. Reis hvis du må, Helga Flatland (OMTALE HER)
Alle vil hjem. Ingen vil tilbake, Helga Flatland (OMTALE HER)
Det finnes ingen helhet, Helga Flatland.  (OMTALE HER)

Lydbøker:
A Single Breath, Lucy Clarke
Marrige Plot, Jeffrey Eugenides
Morgengry, Sarah Jio
A Single Breath, Lucy Clarke
3096 dager, Natascha Kampusch
Natt til fjerde november, Karin Fossum
The invention of Ana, Mikkel Rosengaard
Snømannen (Harry Hole #7), Jo Nesbø
10 år i frihet, Natascha Kampusch

***************************************************************

Kan ikkje skrive om alle bøkene på ein gong – det ville blitt så utroleg langt og uoversikteleg. Så eg vil skrive om nokre av bøkene av gongen – og startar med bøkene eg las den første veka i juli:

“A Single Breath” av Lucy Clarke
– Krim/psykologisk thriller
– Lucy mister brått ektemannen si i ei ulykke og førsøker å kome seg vidare i livet. Noko som blir vanskelegare enn ho hadde trudd. I håp om å “fordøye” alt som har skjedd oppsøker ho mannens familie i Australia. Heller enn at såra vert lega og grodd, som ho hadde håpa, blir dei revne opp att … for ingenting er som ho trudde. Broren er ikkje den mannen beskreiv han som. Faren er heller ikkje til å bli klok på, og han verker avvisande mot henne. Ho merkar at ho er uønska der. Ho finner også ut av at mannen hennar ikkje var den han gav seg ut for å vere. Kvifor løyg han? Kor mykje av det han har fortalt var oppspinn? Kven kan ho stole på?
– Her er det mykje mystikk, mange sprøsmål, få svar og mange lause trådar.
– MIN DOM: ei ganske middelmålig bok, syntes eg, heilt OK, liksom. Underhaldande som lydbok og både eg og sambuaren min lytta til denne mens vi kjørte gjennom Danmark. Men den kjem ikkje til å “sitte” i særleg lenge og den gjorde ikkje særleg inntrykk på meg. Eg syntes innimellom det vart langrygt og keisamt. Sambuaren min likte nok denne betre enn meg. Det kan skuldast at eg har lese mange bøker innanfor denne sjangeren slik at eg innen no har blitt ganske kresen – eg er mellom anna veldig “lei” av “twister” som blir slengt fram i hytt og gevær, tilsynelatande berre for å skulle lure lesaren til å tru ein ting for deretter å avsløre at det ikkje var slik likevel. Eg lot meg også bli ein smule oppgitt over at omtrent kvart kapittel sluta med ein form for “cliff hanger” – det blei altfor mykje av dette. Ofte er det enkle det beste … i denne boka er det for mange twister og for mykje lureri og flaske alarmar. Klarte ikkje heilt å bry meg særleg om karakterane heller og utan ein slags tilknytning til karakterane blir det vanskeleg å bry seg.
terningkast_3
Ein svak trear – eg vurderte to, men sidan min betre halvdel likte boka ganske mykje meir enn meg og eg nok er i overkant streng og kynisk når det gjelder “slike bøker” så blir det ein kompromissert tre-ar. 


“Mellom oss sagt” av Marit Eikemo
Screen Shot 2018-08-04 at 15.54.59

– No har eg lese absolutt alt av Eikemo, med unntak av den aller nyaste boka som eg “sparar” på … hehe! Dette er debutboka hennar, og den er absolutt verdt å lese – særleg om du har lese og likt dei andre bøkene ho har gitt ut. Denne er i “same gate” både språkmessig og innhaldsmessig.
– Vi følger Regine Hansen som arbeider i Aetat. Dette er ei tid i livet kor alt verker til å vere i endring; det er “for seint” å bli den ein skulle bli – studietida er over og arbeidslivet er i gong, dei fleste i omgangskretsen er i faste forhald, gifte, sambuarar, og nokre er til og med gravide. Men ikkje Regine. Ho er i arbeid – men ikkje i ei jobb ho eigentleg trivst i eller klarar å sjå noko framtid i. Ho lengter etter å høyre til – både på jobben, sosialt med venane, i familien, og i verda generelt. Ho søker etter noko utan heilt å vite kva. Ho vil bli likt, men klarar ikkje gjere seg så likandes… Ho vil vere nokon ho ikkje er, ho vil ha det betre enn ho har det, ho vil berre høyre til – men får det ikkje til.
– Dette er sårt og samstundes utroleg morossamt. Mange artige scenar, mange smarte replikkar. Ein den symbolisme også, dersom ein tenker seg om. Nei, kort sagt, denne likte eg godt!
– Tynn lita bok, lettlest, velformulert, godt formidla – både kjensler, karakterar og handling.
– LES LES LES
Screen Shot 2018-03-08 at 09.27.27
Og til slut – eit lite boktips: hvis du likte denne boka trur eg du også vil like “Veke 53” av Agnes Ravatn. Mykje lik humor, og språkleg sett er denne boka ei perle!

Helga Flatlands trilogi – “Bli hvis du kan”

Eg las mange bøker i juni. Denne trilogien er den som sit mest igjen – eg kjenner den endå i kroppen, eg tenker framleis på karakterane … eg har nok rett og slett funnet eit litterært meisterverk som fortener å førast opp på favoritt-lista.

TRILOGIEN BESTÅR AV FØLGENDE BØKER:
1) Bli hvis du kan. Reis hvis du må.
2) Alle vil hjem. Ingen vil tilbake
3) Det finnes ingen helhet

I SIN HEILHEIT:
Handling:

Heile trilogien bygger på same sak – dei fire barndomskameratene som vervar seg til militærteneste i Afghanistan. Berre ein av dei kjem heim i livet. I desse bøkene får vi innblikk i tida før dei verva seg og i tida etterpå. Altså ser vi både på årsakene til at desse gutane valte å reise til Afghanistan – årsakar dei ikkje heilt sjølv ser i klartekst – og på korleis tapet av dei pregar ei heil bygd. Tankar om kvifor dei drog og kjensla av sorg står sentralt i alle tre bøkene, og desse to tinga (sorg og ”årsak”) vert betrakta frå ulike karakterars synspunkt gjennom heile trilogien.

Mine vesle tankar, meiningar og inntrykk:
Dette er kort sagt ei djup og kjenslerik fortelling om ei ulykke som rammar ei heil bygd. Kjenslene vert skildra så utroleg sterkt at ein oppleverboka i større grad enn ein ”berre” les ho. Eg kunne reint fysisk kjenne noko heile tida mens eg las – eg kjente sinne, sorg, forundring, tidvis litt glede og varme, einsemd … eg følte det som om eg fekk oppleve mykje av det same som karakterane i boka (dog i mykje mindre grad, sjølvsagt).
Sorg er den sentrale kjensla (og også tema), og i denne boka kjem det klart fram kor omfattande sorg kan vere; kor ulikt den rammar oss, korleis sorg kan vekke ein heil haug med andre kjensler og korleis desse andre kjenslene kan bli så sterke at ein ikkje ein gong klarar å kjenne på sorga.
Sorg, skam, skuld, sinne, anger, bebreiding, kjærleik, tap, sakn … og også nokre ”betre” kjensler som håp, liv, kjærleik utgjer eit kjenslerikt spekter gjennom heile fortellinga.

Screen Shot 2018-07-31 at 10.28.41

I tillegg til denne vanvitig sterke framstillinga av kjensler får vi også sett litt på årsaka bak valet om å verve seg. Fire ulike gutar med ulike grunnar til å reise. Eg likar godt at det ikkje finst ein ”konkret” grunn, ikkje noko soleklar årsak. Tarjei reiser og har sine tankar om kvifor utan heilt å kunne sette ord på det. Mora hans, Karin, har også nokre tankar om kvifor han reiser og føler seg medskuldig. På same sett får vi via oppveksten og familiane innblikk i moglege årsakar til at dei andre reiser til Afghanistan, utan at det kjem noko fasit – og nettopp dette syntes er så fint, for det er vel ofte slik at ein tek val utan heilt å vite kvifor. Ofte gjer ein noko for å sleppe unna noko anna – det er ikkje alltid eit aktivt val eller ønske. Andre gonger brenner ein intenst for noko og tek bevisste val. Og av og til hamnar ein midt mellom to stolar og livet verker til å ta vala for deg. Alt har kanskje ingen grunn?

Eg har lese ein god del trilogiar dette året, og ein ting eg har merka meg er at nesten alltid likar bok nr to best. Dette er nok første gong eg har hatt den tredje og siste boka som favoritt. Dei andre to er også knallgode, men denne tredje gjorde noko ekstra med meg. Mykje sannsynleg på grunn av at eg innan denne boka alt hadde ein viss kjennskap til alle karakterane og hendingane slik at det gav meg endå meir.

+++ PLUSSAR +++
+ Sjølv om vi følgjer eit stor karaktergalleri klarte eg å halde styr over dei ulike folka og familiane – og det seier litt for eg er normalt sett enormt dårleg på nettopp dette, og ofte gjer eit for omfattande persongalleri at eg blir oppgitt og frustrert i lesinga fordi eg sliter med å hugse kven som høyrer til kor. Her fekk er overraskande lett oversikten!
+ Kjenslene skildrast så intenst at ein ikkje kan unngå å bli rørt
+ Til tross for at boka ikkje følgjer ei spenningskurve – det finst ingen klare vendepunkt, ingen tydlege klimaks osv – er den aldri langtekkeleg eller keisam.
+ Språkleg leverer boka også bra! Språket er biled-rikt og formidlar enormt mykje utan å seie det direkte. Kjenslene vert ekte og veldig truverdige. Flatland viser ein enorm innsikt og forståing av menneske! Og ho lukkast med over seks hundre sider med formidling av kjensler utan å gjenta seg sjølv, utan å ty til kjsliéar …

 – – – MINUS —
Det einaste eg har å utsette er at eg personleg ikkje likte at boka byta på bokmål og nynorsk. Det fungerte ikkje, syntes eg! Karaktrane fekk unike stemmer gjennom skrivestilen, ikkje målforma. Og eg …tja … kan ikkje eigentleg begrunne misnøya kring dette valet om å byte mellom bokmål og nynorsk utover dette at eg syntes det blei forstyrrande.

BOK FOR BOK – kort oppsummering av kvar bok (utan spoliers)

Bli hvis du kan. Reis hvis du må.
– i denne boka følgjer vi fire karakterar som fortel om seg sjølv, bygda og menneska rundt dei. På denne måten får vi ikkje berre innblikk i den fortellanda karakteren men også i folka rundt dei. Dette gjer at vi også blir kjend med andre karakterar – som får si eiga stemme i dei andre bøkene.
Screen Shot 2018-07-31 at 10.31.20
* Tarjei: den eine av dei fire som reiser. Han fortel om si oppvekst, sine vener, sitt nære forhold til storesyster Julie, forventingane til faren om at han – Tarjei – ein dag skal ta over garden. Eit ønske og ein rett som eigentleg tilhøyrar systera Julie – og som faren på sett og vis verker heilt ignorant for. Han kompromissar med seg sjølv gjennom heile boka ved å vike for farens u-uttalte krav og forventningar. Så kjem forslaget om å dra til Afghanistan …
* Jon Olav: Naboen til Tarjei og hans familie. Han har vekse opp i lag med Tarjei si far. Han er også far til Sigurd (som vi seinare får høyre meir til – Sigurd og Julie er av same årskull og har eit godt venskapleg band). Han fortel om tida før og etter ulykka, og vi får gjennom han sjå familien til Tarjei utanfrå. Vi får også innblikk i kor sterkt ulykka pregar sonen hans – Sigurd. Sigurd vert mykje sterkare påverka – nærmast lamma og sjuk – enn kva ein skulle tru med tanke på at han ikkje var direkte knyta til desse gutane.
* Karin – Tarjeis mor fortel om korleis ho møtte Tarjeis far (Hallvard) – og via denne kjærleiksfortellinga får vi sjå sentrale personlegheitstrekk hos henne som har prega ho heile livet og som også påverkar dei rundt henne. Vi får sjå korleis ho fullstendig fortapar og fordjupar seg i kjærleik, korleis ho kjenner ting veldig intenst – på både godt og vondt. Vi får også eit inntrykk av at forholdet mellom henne og mannen er eit slags trekantdrama kor garden er den tredje parten. Også hennar forhold til sine to born – Julie & Tarjei – står sentralt i denne dele av boka. At ho elskar dei er det ingen tvil om. Men kjærleiken og relasjonen til dei to er svært ulik.
* Trygve – nr to av dei fire som verva seg. Han fortel om oppveksten, om forholdet mellom han sjølv og desse gutane då dei vaks opp. Vi får også sjå at han føler seg annleis frå dei andre – noko han både vil skjule og samstundes verkar etter å få ut i det opne. Gjennom kjenslene og hendingane han skildrar syntes eg boka får ein god slut som gjer nokre svar og også nokre nye spørsmål. Ein god avslutning som opnar for ein ny god bok. Nemlig nr 2:

Alle vil hjem. Ingen vil tilbake
Her er det desse karakterane vi følgjer:

* Julie – Tarjeis storesyster. Sentralt her står odelsretten til garden – som legalt sett er hennar. Noko begge foreldra verker til å ignorere. Ho seier aldri direkte at ho vil ha garden, at dette er drøymen hennar. Men ho er aktivt involvert i drifta, ho er intelligent og intuitivt dyktig. Likevel blir ho oversett mtp å skulle overta garden. Dette pregar ho intenst og ho verkar til å bli splitta i ei indre strid om å vere den gode, snille dottera som gjer alle glad heile tida samstundes som ho vil setje ned foten og ta det ho har krav på. Ho vil seie i frå, men ho vil ikkje skape trøbbel. Vi får også sjå litt til livet hennar elles – forholdet til Sigurd, og til Mads, til bygda.
* Sigurd – Elska å få lese litt frå hans perspektiv etter at han i del ein blei skildra utanfrå frå farens perspektiv (Jon Olav). Vi får sjå litt av oppveksten hans, tankar, kjensler, drøymer. Smerte og lukke. Skam og skuld. Vi får svar på kvifor sorga rammar han så hardt som den gjorde. Og vi får sjå korleis han taklar – og ikkje-taklar – sorga.
* Mads – kjærasten til Julie, iallfall innimellom. Det er det nemleg ho som styret. Mads er fortapt i Julie. Men denne garden står i vegen. Litt på same måte som relasjonen mellom Hallvard og Karin for også her garden ein slags tredjerolle som gjer forholdet til ein slags trekantsrelasjon med garden som ein konflikt utan løysing. Julie gjer uttrykk for at ho skal overta garden, noko Mads etter kvart innser at ikkje er så sjølvsagt og enkelt som han fekk inntrykk av i starten. Mads vil at ho skal gløyme garden og bli med han til byen, starte noko nytt der heller. Julie klarar derimot ikkje å legje frå seg drøymen om denne garden, men klarar heller ikkje å kreve si rett. Dette gjer at Mads blir sittande å vente, utan heilt å få noko avklaring på kor livet er på veg.
Screen Shot 2018-07-31 at 10.30.11

 

Det finnes ingen helhet 
Det meste av handlinga i denne boka finn sted fem år etter ulykka og vi får via ulike karakterar sjå korleis liva til dei ulike karakterane har utvekla seg desse åra. Vi får ikkje møte alle karakterene direkte – men dei verdt godt skildra gjennom dei karakterane som får stemme i denne boka – nemleg:

* Ragnhild – doktoren som blitt nemt gjennom heile boka. Spanande å sjå meir av henne ettersom dei ulika karakterane har skildra ho på ulike vis – som ei uunværlig støttespelar, ei som bryr seg og viser støtte, ei som er for pågåanda og masete, ei som blandar seg I andres sakar, ei som verkar einsam, ei sterk og sjølvstendig dame … Dei fleste likar henne godt. Nokre få syntes ho er for påganda og at omsorgen hennar grenser til det nyfikne og påtrengande. Her får vi sjå litt meir an Ragnhild – motivasjonen bak det ho gjer, tankane ho har om dei ulike karakterane. Vi får også sjå eit slags skifte – no når folk kjem seg vidare og ho ikkje lenger er like viktig … kven er ho då? Einsemda veks i henne og ho føler ein slags sorg over ikkje lenger vere ”ønska” og ”trengt”. Dette med å høyra til står dermed sentralt i denne boka.
* Bjørn – den einaste som overlevde ulykka og kom heim at til  bygda. Det er vondt, så utroleg vondt, å lese denne delen. Samstundes var det godt å endeleg få lese historia til den eine som faktisk kom heim at.
* Karin – mora til Julie & Tarjei; vi får sjå litt om korleis ho har det no, om korelis sorgen har påverka henne og livet, tankesettet og relasjonen til mannen Hallvard. Vi får også eit djupare innblikk i hennar relasjon til Ragnhild, til byga, og til dei noko ustabile kjenslene som ho skildra i den første boka.
* Hallvard – far til Julie & Tarjei; han fortel om korleis sorgen har prega han, om skuldkjensla han har overfor Julie mtp odel og gardsdrift, om samenbrotet hans (som vert omtala i bok 2) og tida etterpå, om tida no… Med ein slags roleg og smådyster stemning fekk eg inntrykk av at han på sett og vis aksepterar tinga som dei er no, at han ikkje streber etter å endre ting men heller berre vil la ting gå si gang, at han berre vil leve det beste han kan.
* Vi får også eit gjensyn med Sigurd, Julie og Mads; vi får sjå litt meir av Julies ”sårbare” side, blir betre kjend med Mats, og får også sjå fleire sider av Sigurd – ein karakter eg likte betre og betre gjennom desse bøkene.
* Denne boka handlar mest om familien til Tarjei – skildra både gjennom Tarjei og Karin, men også sett utanfrå via Ragnhild og Sigurd og ein del andre.
* Likar veldig godt korleis Ragnhild ”bærer” denne boka. Boka startar med eit kort kapittel om Ragnhild som venter på sin neste pasient – Karin. Deretter får vi følgje Karin si karakter ei stund – i tida etter ulykka og fram til dette legebesøket no fem år etterpå. Deretter besøker vi igjen Ragnhild som reflekterer over timen med Karin, og gjer deg klar til neste pasient – Bjørn. Som vi deretter får følgje. Deretter tilbake til Ragnhild att, og vidare til neste pasient og karakter – Hallvard. Ragnhild går altså igjen og utgjer ein slags ”heilhet” (trass i bokas tittel om at det ikkje finst noko heileheit… 😉 ) og god flyt. Ho fortel litt om sine tankar om dei ulike folka før vi deretter føres inn i den aktuelle karakterens univers kor dei fortel om tida etter ulykka. Deretter fortél Ragnhild litt meir før vi igjen går vidare til ein ny karakter.


Vil også kort seie at sjølv om heile denne trilogien handlar om noko såpass dystert og trist som sorg, død, sakn, skam og skuld – og trass i det politiske bakteppe – så er ikkje boka ”klissete” og overdriven. At det går an å skrive tre bøkar om slike kjensler utan at det på noko tidspunkt blir klissete og seigt, treigt og keisamt, og heller ikkje reparativt og gjentakande er verkeleg eit kunststykke! Ein fantastisk sterk trilogi som alle med kjensler burde lese.

 

 

 

Bokliste – ei bok per måned

Januar – ei bok anbefala av ein bibliotekar: ”4321” av Paul Auster

Februar – ei lydbok: ”The One” av John Marrs
Eg har enormt mange lydboktips å kome med, så eg planlegger å skrive eit eige innlegg om dette seinare! (Denne finner du på Storytel)

Mars – Ei bok du lenge har hatt planar om å lese: “1984” av George Orwell

April – Ei bok med dyr på omslaget: “Kafka på standen” av Haruki Murakami

Mai – Ei raud bok
37725384_1906936189350206_4691036290840264704_n

Juni – Ei bok til ferien: “Her, nå, alltid” av Cathering Isaac

Juli – Ei kokebok: ”opptur med sunn mat” av Linda Stuhaug
Eg er ikkje noko stor kokk, og er heller ikkje så enorm tinteressert i kokkelering og fancy mat. Eg er derimot oppteken av helse, sunnhet og slike ting – samstundes som eg så godt det lar seg gjere unngår alt som heiter diett; eg vil ikkje ekskludere matvarer frå kosthaldet mitt utan grunn, eg vil ikkje gå inn for å leve utan kjøtt, utan mjølk eller uten gluten. Eg er heilt for å redusere inntak av kjøtt og av sukker – men eg trur ikkje på ”alt eller ingenting”-taktikken. Denne kokeboka passar derfor perfekt for meg! Her er det mykje inspirasjon til frokost, lønsj, middagar, kveldsmat, snacks osv. Ingen ingrediensar er forbudte og dei aller fleste oppskriftene består av råvarar ein kan finne i ”normale” butikkar. Og best av alt – oppskriftene er enkle og gjennomførbare, sjølv for slike klønar som meg!

August – Ei bok frå 2017: Glasshjerte av Torkil Damhaug  (Omtale her)

September – Ei bok av ein debutant: eg klarte ikkje å velgje berre ei, begge desse to er blant mine absolutte favorittar!
1. “veke 54” av Agnes Ravatn (LINK)
2. “Skråninga” av Carl Frode Tiller

Oktober – ein Klassiker  Eller tre … klarte ikkje velgje her heller …så her er tre svært ulike 
1. “The Great Gatsby” av Fitzgerald – til den som vil ha litt action, fart og fine bilar… (OMTALE HER)
2. ”Jane Eyre” av Charlotte Bronte – til den som vil ha kjærleik og romantikk, smerte, sakn og lengsel
3. ”Anna Karnina” av Leo Tolstoy – til den som vil ha ein lang murstein og synke inn i; her er både humor, kjærleik og action

November – ein biografi: “Denne dagen, ett liv – En biografi av Astrid Lindgren” av Jens Andersen

        “Jag bara lever på och tycker att man ska behandla var dag som om den var den enda man har”

Desember – ei bok som har vore nominert til ein litteraturpris: ”Berge” av Jan Kjærstad (OMTALE HER)

 

37731715_1906939106016581_52106891127422976_n

BOKLISTER

I menyen til høgre – under “bøker” finns ein kategori som heiter “boklister”. Tanken er å lage ein rekke inspirerande (forhåpetligvis!) lister – noko som kan hjelpe (både meg og også deg?) med å oppdage og gjen-oppdage bøker og forfattarar.

Her ligger mellom anna følgande lister:
 – sommerbøker
– ei bok per månad; lese-års-utfordring
– frå perm til skjerm; filmatiserte bøker

Kvifor lage boklister?
– desse er meint til å inspirere deg, til å finne “nye” forfattarar eller bøker eller begge deler. Lister som dette kan få deg til å lese noko nytt og annleis enn det du pleier å lese.
– Eg synes det er artig å “sortere”/gruppere bøker på ei anna måte enn etter sjanger, kronologi eller sortert alfabetisk

Korleis bruke boklister?
– la deg inspirere; kanskje finner du eit tema, ein forfattar eller ei bok som vekker interesse?
– Bruk mine lister til å lage ei eiga liste;

1) Til du som er som meg – du leser mykje kvar dag og har eigentleg altfor mange bøker du ønskjer å lese: Bruk lister til å sortere og avgrense, til å prioritere bøker. Velg f.eks eit tema som engasjerer deg, ein sjanger, ein forfattar og sett opp ei BEGRENSA liste med f.eks ti bøker.

2) Du som sliter med lese-motivasjonen til tross for eit genuint ønske om faktisk å lese meir: la deg inspirere og motivere – for om du faktisk lager deg ei liste tilpassa deg sjølv, di tid og dine ambisjonar og ser på det som eit artig lese-prosjekt – ja då blir det kanskje enklare å gå laus på lesinga enn om du “berre” skal lese for å lese. Du kan gjere det så enkelt at du velger deg ei bok å lese per måned – det blir tolv totalt i løpet av eit år og er ein veldig overkommelig mengde. Ikkje sett ambisjonane så høgt! Lag deg ei liste som motiverer deg og pass på å ikkje lage lista for lang og komplisert! Ta gjerne ein kikk på lista “Frå perm til skjerm” – der finner du fleire bøker som har blitt filmatisert/ serie-fisert (?). Eg finner iallfall mykje glede i å sjå filmar basert på bøker eg har lest!

3) Og til deg som er gått lei og trenger noko nytt: utforsk ein ny sjanger? Kanskje kan du sette opp ei liste med ei bok frå kvar sjanger – ein kriminalroman, ei sakprosabok, ein diktsamling, ei novellesamling, ein historisk roman, ei biografi osv… Eller du kan gå etter geografi og lese ei bok frå kvart kontinent? (På sikt kan du utvide den lista til å ha to bøker per kontinent og på sikt – ei bok frå kvart land?!)

Om å “oppdage” nye bøker – eit tips eller to:
Eg oppdager ofte nye forfattarar og bøker via appen og websida goodreads.com – ein slags IMDB for bøker! Her ser eg kva andre tenker om det dei leser, eg finner bøker som liknar på bøker eg alt har lese, eg finn sitat frå diverse bøker, informasjon om forfattaren, diskusjonstråder og forum, spørsmål og svar om aktuelle bøker og temaer; og kjekkast av alt – eg kan organisere alle bøkene mine der, digitalt, ved å legge dei i ulike “hyller”. Samtidig registrerer eg også når eg starta å lese og korti eg blei ferdig med den aktuelle boka. Eg bruker også INSTAGRAM aktivt til å følgje bok-elskarar der; finner fort ut om vedkommende har noko lunne like smak som meg sjølv ut i frå kva dei deler. Eg er også aktiv på den norske nettsida bokelskere.no – ein litt “mindre” versjon av goodreads.com (Det finnes også mengdevis av grupper på Facebook – men her har eg i grunn slutta å følge med då veldig mykje går igjen og det stort sett er “typiske bestselgere” som blir anbefalt, og anbefalingane består dessverre svært ofte av såpass lite givande ord som “Denne er fantastisk!” og “Vakker bok!” eller “Må leses!” og min favoritt; “Umulig å legge fra seg”. )

 

LEST I JUNI – DEL 4:

Her kjem siste del av månedsoppsummeringa frå juni. Del 1 finn du her , del 2 her og del 3 herDei tre bøkene eg las denne veka var alle solide femmarar! Storkosa meg med desse. Også på lydbok-fronten var eg heldig denne veka – sjølv om dei ikkje leverte heilt like godt som dei aller beste.

 

Kakerlakkene – Jo Nesbø; bok nr 2 i serien om Harry Hole
Screen Shot 2018-07-24 at 10.11.58
Handling:
Norsk ambassadør blir drepen på et ”hotell”/horehus i Bangkok – et dødsfall som gjer at myndighetene i Oslo er desperate for å skjule skandalen og sanninga om dette frå befolkninga. Harry sendes til Bangkok for å bistå i etterforskinga og oppdagar at dødsfallet her handlar om mykje meir enn horeri og drap.

Samstundes som denne saka foregår følgjer vi også utvikla i Harry Holes privatliv kor kampen mot alkoholen, kjærleikslivet, relasjonar til familie/syster står sentralt.

Boka kan lesast utan å lese den første (Flaggermusmannen – link til omtale her)
ettersom sjølve kriminalsaka er ny og boka har ein klar start og ein slutt. Eg anbefaler likevel å lese den første boka først ettersom ein i den vert godt kjend med Harry som person, noko – som for meg – gjer at eg får meir ut av dei andre bøkene.

Tankar:
Likar at tittelen på boka er så passanda – dette syntes eg Nesbø er usedvanlig god på; å få til ein viss form for symbolisme utan at det blir ”teit” og tilgjort, det blir ein naturleg del an handlinga som gjer at det er mogleg for lesaren å kunne dykke djupare inn i teksten og analysere og tolke dersom ein ønskjer der. Samstundes er ikkje det nødvendig for å forstå hovudhandlinga, så ein står fritt til å ”berre” lese frå A til Å, eller å velje å gå grundigare til verks og finne desse mange detaljane han har sneke inn i teksten. Diggar det! I dette tilfellet er det Kakerlakkene som er tittelen og som passar godt med handlinga ettersom heile saka handlar om meir enn det som synes på overflata (mordet), det er noko bak, noko som ”kravler og kryper bak veggene” (som det så fint står på baksida av boka) – noko som ikkje tåler dagslys. Noko som Harry Hole er bestemt på å finne ut av, og som han også klarar. Til slutt.

Likar også godt korleis Nesbø alltid får til å “snike” inn så mykje relevant og interessant fakta! Eg lærer mykje av å lese desse bøkene utan at det på noko tidspunkt som helst opplevast som “belæring” slik eg av og til kjenner det når andre krimbøker skal “undervise” meg i kriminal-faget.

Språkleg er eg også nøgd! Krimbøker er generelt ikkje den sjangeren kor språkleg kvalitet er den beste – ofte er det, dessverre, motsatt. Spenning, plott, osv er så mykje viktigare at språkleg kvalitet ofte får mindre merksemd, og det er jo logisk nok ettersom nettopp dette med eit sterkt plott og energisk spenningskurve er avgjerande for at ein skal la seg rive med. Sjølv om mange nok er ueinige (iallfall har diverse andre anmeldingar avslørt for meg at ikkje alle er like glade i språket til Herr Nesbø som eg er…) meiner eg at språket i desse bøkene er godt! Det heile er visuelt, eg ser føre meg kva som skjer – utan at skildringane er unødig detaljerte og lange. Det er rett på sak – men det fortelles slik at ein opplever handlinga framfor å “berre blir fortalt” kva som skjer. Ein står på scenen og observerer direkte det som hender. Og – ein blir ikkje fora med te-skjei heller her, heldigvis! enkelte thrillere og krimbøker har tendens til å gjenta seg sjølv, repetere og overforklare som om lesaren er ein idiot som ikkje skjønner meir enn nøyaktig dei orda som står skrivne svart på kvitt…

Eg diggar Nesbø pga … :
* Spanande plott
* truverdige karakterar
* rom for tolkning og studering av detaljar
* lettlest og godt flytande språk
* mykje humor
* naturlege dialogar

Screen Shot 2018-03-08 at 09.27.27

 

Papirpiken av G. G. Musso —- Denne perlen av ei bok kan du lese om HER
35576074_401481790336894_6930968985332613120_n1

Rødstrupe – Jo Nesbø; bok nr 3 i serien om Harry Hole

Boka opnar med ei hending kor Harry med maks uflaks skyter ein amerikansk agent frå Secret Service. For å skjule ”tabben” hans blir Harry forfremma og flytta til Overvakingspolitiet. Her blir han oppmerksam på ein sak om ein våpenliga etter at ein attentatrifle blir funnen i Oslo – ei rifle med røter i Johannesburg i Sør-Afrika. Saka og våpensmuglinga visar seg å henge saman med nynazists-miljøet i Noreg, og ein av dei sentrale skikkelsene i ligaen kjem frå innsida – enten innan politikk, politi eller anna maktposisjon i hovudstaden. Vi følgjer Harry gjennom denne saka. Vi følgjer også ein rekke andre karakterar her – sentralt knyta til Nazismen. Vi får også hoppe litt tilbake i tid – til andre verdens krig.

Trass i skiftet mellom notid og fortid, og at synspunktet vekslar mellom ein rekke karakterar blir det faktisk ikkje rotete eller uoversiktlege. Joda, det krev litt konsentrasjon, men med tanke på alle dei detaljane og all den handlinga som har fått plass på desse fire hundre sidene er det verkeleg godt satt i saman! Gjennomført både med hensyn til plott, historiske element, spenning og språk.
35999744_236081090316122_8573263251238813696_n
Du veit du har funnet deg ein god bok når du alt klokka ni byrjar å geispe (falskt) for å kunne gå å “legge” deg tidleg … Til sengs med Harry Hole betyr at eg legger meg ein time eller to før eg pleier … utan at eg får meir søvn enn elles…

Og igjen – som eg nyleg skreiv om bok nr to – finnes rom folk analyse og tolking. Og igjen henger tittelen heilt klart saman med saka.

OG; I denne boka utviklar privatlivet til Harry seg også – i litt større grad enn i bok nr to. Hint: kjærleik!

Screen Shot 2018-03-08 at 09.27.27

((LYDBØKER))

1. The Elephant Vanishes – Haruki Murakami;
Les oppsummering og anmeldelse av dei sytten novellene HER

2. For evig – Sarah Jio
Valte denne for å få meg eit sukkersøtt avbrekk frå Nesbø si noko blodige krim … og eg fekk nøyaktig deg eg ba om. Boka vert nok løfta betydeleg av den dyktige Silje Storsten som leser på utmerka vis!

Vi følgjer Kailey som akkurat i starten av boka har fått livet skikkeleg på gli – ho arbeider som suksessrik skribent og er nyforlova med ein fantastisk mann; Ryan. Så endrar ting seg ganske brått i det ho får auge på ein heimlaus mann og kjenner han igjen som sin tidligare kjærast! Det er mange år sidan dei var saman men forholdet var spesielt og sterkt og noko ho har slitt med å legge bak seg. Han forsvann berre den gongen – ut av livet hennar, og ut av landet – antok dei då dei aldri høyrte noko meir frå han. Men no er han altså her. I byen. I hennar by. Heimlaus. Ein tiggar på gata. Ho klarar sjølvsagt ikkje berre å skyve dette under teppet og forsøker å hjelpe han, og å finne ut av kva som endte den gongen. Dette påverkar i sin tur relasjonen mellom Kailey og Ryan.

Historia vekslar mellom å fortelle om Kailey i no-tid, og tilbakeblikk på Kailey og denne heimlause mannens fortid saman.

Denne overraska meg positivt! Jau – den inneheld klisjéar i fleng, den er i overkant sukra og honningsøt, og den er også noko forutsigbar. Alt dette til trass – eg likte denne godt! Det er ei slik bok kor eg genuint kjenner at eg likar karakterane og heiar på kvar og ein av dei (sjølv om dei har sine feil og manglar – eller kanskje nettopp derfor; fordi dei framstår som menneskelege og ekte, og ikkje som ”overperfekte” pappfigurar).

Ei perfekt ”pause”-bok, kosebok, chick-litt, lettlest. Ein sjangar eg generelt unngår – stort sett – fordi eg som oftast blir skuffa. Denne er imidlertid blant dei betre i si sjanger, og eg anbefaler den trygt vidare til alle som vil la seg synke ned i stolen ein ettermiddag og berre la seg drøyme bort litt.

Screen Shot 2018-03-08 at 09.27.34

3. The Dead Ex – Jane Corry
Endeleg ein “psykologisk thriller” som ikkje ber preg av gjenbruk av tidligare plott! Endeleg noko litt nytt og originalt, ikkje banebrytande, men etter å ha lese ein del (litt for mange) psykologiske thrillere har eg blitt veldig lei og irritert over kort “Likt” dei ofte er bygd opp.

vi følgjer tre ulike karakterar/forteller-stemmer og to ulike tidslinjer i denne boka.

1. Vicki: NOTID
Den eine – Vicki – førti-noko-åring. Skilt frå mannen. Driver aromaterapi i sitt eiget private føretak. Handlinga startar ved at politiet dukkar opp heime hos henne og stiller ein rekke spørsmål knyta til eks-mannen hennar som er sporlaus forsvunne. Noko meiner å ha sett Vicki i nærleiken av heimet hans i tida før det hendte, noko ho nektar for. Sjølv lider ho av epilepsi og sliter mellom anna med at medisinen påverkar minnet. Ho veit ho er involvert på i eller anna måte men får det ikkje til å henge heilt i hop. Ho blir trekt meir og meir inn i saka og er til slutt usikker på kor skyldig ho er. Vi følgjer henne i denne tida mens ho blir etterforska og mistenkt. Vi får også innblikk i tida før dette hendte – i tida før ho blei skilt, i tida før ho blei ramma av epilepsi, i arbeidet ho hadde før. Og ja – alt har ein samanheng til slut. Akkurat som eg likar det.

2. Scarlett (fortid)
Vi følger også ei ungjente som veks opp med ei ustabil og småkriminell mor. Ho ”leiker” ulike leiker med mora – leiker som får ho til å hjelpe mora begå ein rekke lovbrot knyta til smugling av narkotika og kvitvasking av pengar. Heilt til mora ein dag blir fengsla og ho sjølv ender opp i ulike fosterheim.

3. Helen (notid)
Ei ung jente oppsøker David (Vickis eksmann) for å få arbeide for han som læring. Det er klart frå starten at ho har ein agenda og eit motiv, men vi veit ikkje heilt kva det er før heilt til slutten av boka. Ho sniker seg iallfall inn i livet til David. Men så forsvinner han jo plutseleg. Kva veit ho? Er ho skuldig? Er ho eit vitne? Kva veit ho?

Og – Korleis henger desse tre fortellingane saman?
Vel – det gjer dei iallfall! Og eg syntes forfattaren har fått desse historiene til å harmonere saman på ein strålande måte!

Vil beskrive dette som ei vellukka psykologisk thriller. Og innanfor den sjangeren er det – i mi, ydmyke menging – faktisk utruleg mykje ”drit” … dette er heldigvis ikkje del av drien så om du vil lese ein spennande og original thriller – this is it.

Eg klarer framleis ikkje bestemme meg for eit terningkast … så derfor får denne boka to! Ein firer som lydbok og ein femmer sånn i tillegg …for eg trur dette er ei av få bøker eg ville likt endå betre om eg las ho sjølv framfor å lytte til ho som lydbok. Rett og slett fordi stemma knytta til Vicki tidvis blei litt søvndyssende og eg “falt litt ut”.

 

Tankar om: Noveller

The Elephant Vanishes av Haruki Murakami

Dette er ei novellesamling beståande av heile sytten noveller, fordelt på rett under tre hundre sider. Dei (fleste) er altså relativt korte. Dei er også lettleste og høgst underhaldande. Eg er generelt ikkje så glad i noveller, men det passa perfekt å lytte til desse på lydbok mens vi kjørte til og frå hytta! Det gav underholdning til samtlege i bilen og ga også rom for mang ein diskusjon – for desse novellene får ein til å tenke. Dei fleste har ganske opne endingar som gjer rom for tolking og ettertanke.

Screen Shot 2018-07-23 at 10.05.50Som lydbok er dette blant det betre eg har lytta til. Kvar novelle har si eigen opplesar, og kvar og ein av dei løyser oppgåva si på glimrande vis; god flyt i lesinga, innleving, stemmebruk som passar til dialog, passeleg tempo … Herleg!

Novellene bér preg av typiske Murakami-element; bisarre situasjonar, seksualitet, kvinner og menn, relasjonar, litt historie, litt sjukdom … og ein del mystikk! Trass i alvorlege tema som einsemd, sjukdom, sorg osv finnes óg humor – den er der heile vegen og gjer novellene til nokre skikkelege godbitar. Vellukka humor som ikkje opplevas som ”tvungen” eller ”anstrengt” – ”naturleg” humor som ikkje blir fjasete. Desse likte eg, og det gav meg lyst til å utforske novelle-sjangaren meir.

Samlinga inneheld desse novellene:
– The Wind-up Bird and Tuesday´s Women; ein arbeidsledig mann som er heime og steller i huset mottar uventa ein merkeleg telefonsamtale, deretter drar han på leit etter katta som er forsvunnen. Kort tid etter forsvinner også kona. Denne novella her er faktisk starten på romanen ”The Wind-up Bird Chronicle”

– The Second Bakery Attack
Ein mann fortel kona om ein episode frå ungdommen kor han og ein kamerat rana eit bakeri; eigaren tvang dei to gutane til å lytte til eit album av Wagner og i bytte mot dét skulle dei få så mykje brød dei berre ville. Ranet gjekk med andre ord ikkje heilt slik gutane såg det føre seg. Kona lyttar til historia og konkluderer med at mannen no lever med ein slags forbanning over seg og at den einaste måten å bryte forbanninga på er å foreta eit nytt slikt ran. Men ettersom klokka er halv tre om natta og alle bakeri er stengt, angriper dei heller ein McDonalds-restaurant.
– The Kanagroo Communiqué
Denne novella er rett og slett eit kassett-opptak laga av ein kunde-service-arbeidar som har mottatt ein klage frå ein kunde. Denne klagen klarar han ikkje å gløyme, så han spelar inn denne kassetten til ho som har klaga og sender den til henne i posten.
On Seeing the 100% Perfect Girl One Beautiful April Morning
Ein mann fortel om den gongen han såg den 100% perfekte jenta for nettopp han – det hendte heilt uventa på ei gate i Tokyo. Han forklarar óg kva som gjorde henne perfekt og korleis han berre visste at ho var den som for han er 100% korrekt, og han fortel om kva han ville gjort annleis om han fekk oppleve møtet ein gong til.
– Sleep; Ho, fortellerstemma, har ikkje sove på sytten dagar! Likevel er ho ikkje trøytt. Ho held situasjonen for seg sjølv – seier ingenting til mannen sin – og utnytter dei ekstra timane som oppstår pga mangelen på søvn til å gjere ting ho elles ikkje gjer – som å lese lange bøker (Anna Karenina), ete sjokolade og køyre rundt på må-få i bilen sin.
– ”The Fall of the Roman Empire, the 1881 Indian Uprising, Hitler’s Invasion of Poland, and the Realm of Raging Winds Dette er ein manns dagboksnotat, prega av unike frasar som skal mine han på dagens hendingar. Akkurat denne novella her skulle eg gjerne ha lytta tile in gong til, for eg fekk ikkje heilt taket på den.

– Lederhosen
* Favoritten min av desse!
Ei kvinne fortel om kva som utløyste skilsmissa mellom foreldra hennar; nemleg ein tur i Tyskland kor ho blei nekta å kjøpe “lederhosen”-bukser med seg heim til mannen fordi butikkens “policy” har bestemt at ingen bukser skal seglast utan å personleg vore tilpassa til kjøparen. Ho nektar å gje seg, og finner ein framand mann som liknar litt på mannen og ber han stille opp som eigar av desse buksene.
– Barn Burning
Eks-kjærasten til forteljarens kjærast avslører at han har ein hemmeleg mani for å tenne på låvar, og at ein ny brann er uunngåeleg. Kort tid etter at han røper dette forsvinner kjærasten …

– The Little Green Monster
Eit lite grønt monster dukkar opp i hagen til ei kvinne. bryter seg inn i huset hennar og forsøker å innleie eit kjærleiksforhold til henne. Monstret har evna til å lese tankane hennar og ho utnytter det til å holde han unna.
– Family Affair
Ein krangel mellom ein mann og veslesystera om hennar nyaste kjærast.
– A Window
Ein avgangselev får eit års arbeid i ”The Pen Society” kor han har ansvaret for å svare på medlemmene sine brev, samt gjer tilbakemeldingar og karakterar på skriveriene deira. Etter at dette eine året med arbeid er avslutta tek han personleg kontakt med ei av dei han har hatt brevkontakt med.
– TV people
TV-folka installerer eit nytt TV i leilegheita til hovudpersonen. Desse folka er små – ca 20-30% mindre enn vanlege folk – noko kona ignorerer når han snakkar om det. Så dukkar TV-folka også opp på kontoret hans. Han nemner det til kollegaene, men dei skundar seg då berre med å bytte tema. Så forsvinner kona.
– A Slow Boat to China
Ein mann frå Tokyo reflekterer over relasjonen sin til det kinesiske folket.
– The Dancing Dwarf
Ein mannleg tilsett ved ein elefant-fabrikk (?!) drøymer ein nått om ein dansande dverg. Så får han høyre at denne dvergen verkeleg eksisterer og at han dansa for kongen før revolusjonen. I ei anna drøym inngår han ein avtale med dvergen om at han skal ”kapre hjartet” til ei vakker jente han arbeider med.
– The Last Lawn of the Afternoon
Etter å ha gjort det slutt med kjærasten har han ikkje lenger same behov for inntekt, og den stolte gartnaren bestemmer seg for å slute i arbeidet. Han forteller om sitt siste arbeidsoppdrag i Yomiuri Land
– The Silence ein amatør-boksar fortel om ein tidligare krangel/slåsskamp han frå ungdomstida, ein episode som har forma han I stor grad.
– The Elephant Vanishes
I ei lita bygd bur ein elefant – ho har fått sitt eige hus og område etter at byens dyrehage blei nedlagd og solgt, og ingen ville ha elefanten. Men så ein dag er elefanten borte vekk! Han som forteller oss historia er den siste som såg elefanten.

Favorittane mine blant desse mange godbitane er:
1. Lederhosen
2. The Kanagroo Communiqué
3. The Elephant Vanishes